Zaprawianie ziarna zbóż należy do pierwszych zabiegów ochrony roślin wykonywanych w celu zabezpieczenia ich w najwcześniejszych fazach rozwojowych przed sprawcami chorób grzybowych.

W przypadku takich patogenów, jak pleśń śniegowa (Michrodochium nivale), głownia pyląca (Ustilago nuda) i zgorzele siewek (Fusarium spp.) zaprawianie jest jedyną metodą ich zwalczania. Ponadto zaprawianie ziarna zbóż ozimych w bardzo dużym stopniu ogranicza występowanie chorób liści, tj. mączniaka prawdziwego zbóż (Blumeria graminis), septoriozy liści (Septoria trittici), rdzy brunatnej (Puccinia recondita), pasiastości liści jęczmienia (Pyrenophora graminea) oraz plamistości liści jęczmienia (Pyrenophora teres).